TU Delft
In 1962 werd Truijen gevraagd door Joost van der Grinten, die een leeropdracht Technische- en Industriële Vormgeving bij de TU Delft had, om mee te gaan werken aan een nog op te zetten ingenieursopleiding Industriële Vormgeving en er ontwerplessen te geven. In 1964 kreeg Truijen een onderwijsopdracht op lectorniveau, die later werd omgezet in een opdracht op hoogleraarniveau. Truijen was de tweede docent en de opleiding begon met twee studenten. Vanaf 1965 werd Truijen geassisteerd door Siep Wijsenbeek. Het aantal studenten was inmiddels opgelopen tot zo’n twintig. Niet snel daarna waren dat er meer dan honderd.
In 1970 werd Truijen benoemd dot gewoon hoogleraar Industrieel Ontwerpen, als tweede hoogleraar van deze eerste opleiding ter wereld die volledig geïntegreerd was binnen een technische universiteit. In 197 verliet hij Tel Design om zich volledig aan zijn taken in Delft te kunnen wijden. Later deed hij wel één dag per week advieswerk voor het Bio Revalidatieoord in Arnhem om als docent toch voeling te houden met de ontwerppraktijk.
Samen met Norbert Roozenburg die als eerste was afgestudeerd als industrieel vormgever aan de TU Delft, Wim Groeneboom, Aat Marinissen en Rayner Kras, stelden ze een basisplan voor de opleiding op, bekend als het zogeheten ‘Boerakkerplan’, naar het dorp in Groningen waar Truijen zijn weekendhuis had en waar de plannen werden gesmeed. Tot en met 1976 was hij decaan en voorzitter van de faculteit in wording. In 1977 werd zijn benoeming voor zes jaar omgezet in een herbenoeming voor het leven.
Presentatie van de ontwerpen van Emile Truijen voor het College van Bestuur. Tafels naar ontwerp van Joost van der Grinten ca. 1969.